Jeśli przeprowadzasz się do Norwegii z rodziną, jedną z twoich największych trosk jest edukacja dzieci. Zastanawiasz się, do jakiej szkoły je posłać i czy dadzą sobie radę z nauką w języku obcym. Zapoznaj się ze strukturą szkolnictwa w Norwegii, by wiedzieć więcej i móc skutecznie pomóc dziecku.

Dzieci przebywające w Norwegii są objęte obowiązkiem szkolnym przez 10 lat. Prawo do nauczania ma każde dziecko przebywające na terenie kraju dłużej niż 3 miesiące. Szukając szkoły dla swojego dziecka możesz albo skontaktować się w tej sprawie z urzędem gminy, albo bezpośrednio z najbliższą placówką szkolną. Zwykle dzieci kierowane są do szkół mieszczących się w ich najbliższej okolicy, tak, aby miały łatwość w nawiązywaniu kontaktów z rówieśnikami z sąsiedztwa. Element socjalizacji jest w Norwegii stawiany na równi z elementem edukacyjnym.

Co powinieneś wiedzieć jako rodzic:

Rok szkolny w Norwegii zaczyna się w połowie sierpnia, a kończy w sierpniu. Kalendarze edukacji na dany rok z zaznaczonymi terminami ferii i dni wolnych można znaleźć na stronach internetowych szkół.

Wszystkie nieplanowane nieobecności ucznia szkoły podstawowej i gimnazjum należy zgłaszać nauczycielowi, wyjaśniając ich powody. Sposób kontaktu zwykle określa się na spotkaniu z nauczycielem – może to być telefon do szkoły, sms, e-mail, wiadomość w dzienniczku. Na wszystkie planowane nieobecności dziecka dłuższe niż trzy dni należy mieć pozwolenie ze szkoły. Planowany wyjazd należy zgłosić do dyrekcji i otrzymać formalne pozwolenie. Zwykle jest to formalność, o ile rodzic wyrazi zgodę na przejęcie na ten czas odpowiedzialności za edukację dziecka.

W Norwegii nie ma nauczania religii na takich zasadach jak w Polsce. Zamiast tego jest przedmiot będący odpowiednikiem religioznawstwa, na którym dzieci zdobywają wiedzę o różnych religiach.

Kontakt rodzica ze szkołą ma w Norwegii duże znaczenie. O ile to możliwe, warto pojawiać się na zebraniach i imprezach szkolnych, a ewentualną nieobecność wyjaśnić. Warto też konsultować ze szkołą wszystkie niepokojące przypadki, np. raportować incydenty związane z mobbingiem, kłopoty dziecka z nauką lub socjalizacją w klasie itp.

W norweskich placówkach nie ma zebrań rodziców, jakie znamy z Polski. Postępy ucznia w nauce, ale także jego samopoczucie w szkole i stopień socjalizacji omawia się na organizowanych co najmniej dwa razy do roku spotkaniach rodziców z nauczycielem. Spotkania te odbywają się w obecności ucznia i z jego aktywnym udziałem. Na zebraniach z udziałem wszystkich rodziców omawia się natomiast kwestie ogólne istotne dla szkoły i uczniów – sposób kontaktu z rodzicami, zasady nauczania, zajęcia dodatkowe, imprezy, wycieczki, kwestię dojazdów, remontów itp.

Uczniowie szkoły podstawowej zwykle nie otrzymują pisemnych ocen za swoja pracę w formie stopni. Mogą otrzymać pochwałę lub zachętę do bardziej systematycznej pracy, jednak w większości placówek nie ma formalnego systemu oceniania, który zaczyna się dopiero w gimnazjum. Uczniowie szkół podstawowych mogą dojeżdżać do szkoły rowerem dopiero po zrobieniu podstawowego kursu rowerowego na początku klasy 5.

Obowiązkiem rodzica ucznia szkoły podstawowej jest zapoznanie się z tygodniowym planem nauczania oraz prac domowych i pomoc dziecku w wypełnianiu obowiązków szkolnych. Dziecko powinno mieć codziennie drugie śniadanie zapakowane do szkoły.

I na koniec jedna z rad, których potrzebujesz najbardziej. Jeśli masz przekonanie, że twoje dziecko nie poradzi sobie z nauką w obcym języku, wiedz, że się mylisz. Szukanie dla niego szkoły anglojęzycznej może tylko opóźnić proces nauki języka norweskiego. Twoje dziecko da sobie radę z nauką nowego języka wykładowego, ale nie zrobi tego samo. Będzie potrzebowało pomocy w odrabianiu lekcji i emocjonalnego wsparcia. Z czasem będzie potrzebowało pomocy nie w norweskim, a polskim, szczególnie, jeśli jest uczniem szkoły podstawowej. Zmiana szkoły i języka wykładowego z całą pewnością będzie dla niego dużym stresem, ale jest to sytuacja do przejścia, która dodatkowo z czasem zaprocentuje. Dzieci dwujęzyczne maja otwarte wiele ścieżek kariery w różnych zawodach.

Przedszkole (barnehage)

Dzieci w wieku od 1 do 5 lat mogą uczęszczać do przedszkola. Pobyt w przedszkolu jest dobrowolny i płatny, w 2014 roku opłata za miesiąc to nie więcej niż 2405 koron. Norweskie przedszkole nie jest „przygotowaniem do szkoły” w sensie dosłownym. Jego podopieczni spędzają wiele czasu na zabawie na wolnym powietrzu. Mają codzienny program z elementami edukacyjnymi i poznawczymi, jednak podstawowym celem przedszkola jest zapewnienie im opieki i dobrej zabawy.

Szkoła podstawowa (grunnskole)

Do szkoły podstawowej uczęszczają dzieci w wieku od 6 do 12 lat. Jest to szkoła obowiązkowa i bezpłatna. Uczniowie szkoły podstawowej posługujący się innym językiem niż norweski, mają prawo do specjalnego nauczania języka norweskiego. Prawo to przysługuje uczniom do czasu, w którym zaczną swobodnie posługiwać się norweskim.

ŚWIETLICA SZKOLNA (SFO)

Dzieci uczące się w klasach od pierwszej do czwartej mogą przed lekcjami i po lekcjach korzystać ze świetlicy szkolnej.  Praca świetlicy jest dobrze zorganizowana i zwykle obejmuje szereg zajęć do wyboru. W zależności od zainteresowań, dzieci mogą brać udział w zajęciach sportowych czy kulturalnych, lub poświęcić czas na zabawę z kolegami bądź odrabianie lekcji.

Pobyt w świetlicy jest płatny, w 2014 roku cena za miesiąc waha się między 2200 a 2600 koron w zależności od gminy. Można też wykupić miejsce dla dziecka na 40% lub 60% czasu, co kosztuje odpowiednio mniej.

DOJAZD

Uczniowie w szkole podstawowej i średniej mają prawo do darmowego dojazdu do szkoły pod warunkiem, że mieszkają dalej niż:

  • 2 km od szkoły dla uczniów 1 klasy;
  • 4 km od szkoły dla uczniów 2 do 10 klasy;
  • 6 km dla uczniów szkoły średniej.

W szkole podstawowej i gimnazjum uczniowie mają prawo do dojazdu do szkoły niezależnie od dystansu, jeżeli droga jest szczególnie niebezpieczna lub trudna. Prawo do darmowego dojazdu mają również wszyscy uczniowie mający problemy z poruszaniem się, czyli np. uczniowie niepełnosprawni i uczniowie czasowo niezdolni do samodzielnego poruszania się (w praktyce oznacza to, że o transport ucznia ze złamaną nogą do szkoły i ze szkoły zadba gmina opłacając miejscową kompanię taksówkową).

Gimnazjum (ungdomskole)

Do gimnazjum uczęszcza młodzież w wieku 13-15 lat. Jest to szkoła obowiązkowa i bezpłatna.

NAUCZANIE JĘZYKA NORWESKIEGO I OJCZYSTEGO

Uczniowie szkół podstawowych i ponadpodstawowych mają prawo do specjalnego trybu nauczania języka norweskiego, języka ojczystego lub dwujęzycznego nauczania innych przedmiotów, jeżeli nie posiadają wystarczającej znajomości języka norweskiego. Specjalny tryb nauczania norweskiego oznacza  w praktyce zwiększoną liczbę godzin nauczania języka norweskiego.

Szkoła ma obowiązek zbadać stopień znajomości języka norweskiego ucznia i ocenić, do jakiego typu nauczania ma on prawo. Decyzję w tym zakresie podejmuje dyrektor placówki. Szkoła sama wybiera sposób organizacji nauki języka dla nowoprzybyłych uczniów z prawem do specjalnego trybu nauczania – w osobnych grupach, klasach lub szkołach. Celem oferty edukacyjnej dla nowoprzybyłych uczniów pochodzących z mniejszości narodowych jest uzyskanie znajomości języka norweskiego w stopniu pozwalającym na czerpanie korzyści z normalnych zajęć edukacyjnych. Udział w zajęciach tego typu jest dobrowolny i bezpłatny.

Szkola średnia (videregående skole)

Młodzież, która ukończyła gimnazjum, ma prawo do trzyletniej nauki w szkole średniej. Trzyletnie wykształcenie ma dać uczniom przygotowanie do studiów wyższych (studiekompetanse), szkolenie zawodowe (yrkeskompetanse) lub kompetencje na niższym poziomie (kompetanse pa lavere nivå). Wszyscy mają prawo do nauki na jednym z tych trzech rodzajów kształcenia po uprzednim konkursie świadectw oraz do dalszej dwuletniej nauki, opartej na wybranym programie nauczania. Aby otrzymać miejsce na uniwersytecie lub w szkole wyższej, należy mieć przygotowanie do studiów wyższych (studiekompetanse). Przygotowanie zawodowe nie daje możliwości starania się o miejsce na uniwersytecie lub szkole wyższej. Uczniowie, którzy posiadają wykształcenie zawodowe, mogą poprzez odpowiednie kursy zdobyć przygotowanie do studiów wyższych (studiekompetanse). Szkoła średnia jest bezpłatna, ale może zdarzyć się, że uczniowie muszą pokrywać koszty koniecznego wyposażenia szkolnego.

Szkolnictwo wyższe

W Norwegii istnieje siedem uniwersytetów, dwadzieścia siedem szkół wyższych i pięć specjalistycznych szkół wyższych podlegających państwu. Oprócz tego istnieje szereg prywatnych szkół wyższych. W Norwegii studenci muszą płacić opłatę semestralną do zarządu studenckiego (studentsamskipnad) przy szkole/uniwersytecie. Opłata semestralna pokrywa wydatki związane z zapewnieniem odpowiedniego standardu studentom danej uczelni.

Chcąc sprawdzić, czy nasze wykształcenie pozwala na studiowanie w Norwegii, trzeba zajrzeć na stronę www.nokut.no

Państwowa Kasa Pożyczkowa dla osób kształcących się jest państwową instytucją udzielającą wsparcia przy finansowaniu wykształcenia. Wsparcie udzielane jest w formie stypendiów i pożyczek. Przydzielone stypendium jest bezzwrotne, natomiast pożyczkę należy spłacić.

Jako osoba pochodząca z kraju EOG, masz prawo do wsparcia z PKP, jeśli pracujesz w Norwegii lub istnieje związek między wykonywaną na miejscu pracą a studiami, które chcesz sfinansować przy pomocy Państwowej Kasy Pożyczkowej.

Aby otrzymać wsparcie finansowe na edukację z PKP, należy posiadać:

  • zezwolenie na pobyt/prawo pobytu;
  • norweski numer personalny;
  • miejsce w szkole/na uniwersytecie;
  • konto w norweskim banku.

Szkoły polonijne w Norwegii

W Norwegii nie ma szkół polskich kształcących uczniów przez 5 dni w tygodniu w języku polskim. Jest natomiast kilka placówek oferujących wykształcenie uzupełniające w języku polskim lub sobotnio-niedzielne zajęcia w języku polskim. Nauka w nich jest zwykle bezpłatna lub wymagająca wniesienia niewielkich opłat. Listę takich placówek oraz kontakty do nich można znaleźć na stronie Ambasady RP w Oslo.

http://www.pomoc-w-norwegii.com/pl/poradnik/zycie-w-norwegii/szkolnictwo-w-norwegii

 

PODZIEL SIĘ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here